۞ امام خامنه ای(مدظله العالی):
اگر زحمات شما[خبرنگارها] نباشد، این لحظه‌ها هرگز ماندگار نمی‌شود؛ شما آن را حفظ می‌کنید و در اختیار افکار مردم قرار می‌دهید.

موقعیت شما : صفحه اصلی » اخبار » فرهنگی » هنری » یاداشت
  • شناسه : 9711
  • ۰۷ اسفند ۱۳۹۸ - ۱۹:۰۰
  • 138 بازدید
  • ارسال توسط :
از جشنواره سپاس تا جشنواره فجر / یزدان پرونده

از جشنواره سپاس تا جشنواره فجر / یزدان پرونده

به گزارش پاتاق نیوز، هنر موهبتی است الهی که خداوند آن را به بشر اعطا نمود تا عقاید خویش را در قالب آن بیان کند. از طرفی جمهوری اسلامی که داعیه دار برافرازی پرچم اسلام به عنوان اولین حکومت اسلامی است و از آنجا که حکومت اسلامی، هم دین مردم را محافظت می کند و هم […]

به گزارش پاتاق نیوز، هنر موهبتی است الهی که خداوند آن را به بشر اعطا نمود تا عقاید خویش را در قالب آن بیان کند. از طرفی جمهوری اسلامی که داعیه دار برافرازی پرچم اسلام به عنوان اولین حکومت اسلامی است و از آنجا که حکومت اسلامی، هم دین مردم را محافظت می کند و هم دنیایشان را باید بسازد، پس جامعیت جزء انکار ناپذیر چنین حکومتی است؛
و رسانه که هنر سینما جزئی از آن است، بدون شک چنان مهم است که هر مسلمان معتقدی منتظر است که نتیجه هنر کانالیزه شده توسط حکومت اسلامی را ببیند و صد البته به آن ببالد. مخصوصا آنچه جمهوری اسلامی امروز به آن می بالد تبری جستن از طاغوتی است که در همه چیز سرسپرده غرب بود. یکی ازین تبری جستن ها، سر و سامان دادن وضع سخیف هنر تقلیدی بود که وبال مردمی شده بود که نه آن را
می خواستند و نه می توانستند آن را نخواهند.
بخصوص که این هنر که به غایت جدید بود، از فقدان متخصص بسیار رنج می برد تا جایی که هر آنچه که از سینمای دسته چندم هند تولید میشد را با کمی چاشنی هالیوودیسم قاطی می کردند و بعد هم نمازی و شاید زیارتی وصله اش می کردند می شد فیلم ایرانی و به خورد مردم می دادند.
نه دینی بودی و نه ایرانیتی؛ و عجیب که برای هنر سخیف جشنواره ای را برگزار
می کردند به نام سپاس. اما بعد از انقلاب همه چیز اسلامی شد و قرار شد ما بشویم اولین کسانی که همه چیزمان خدایی است و دینی.
اولش هم حکومتان، که الحق و انصاف در برپایی آن موفق بودیم البته تا جایی که کسی شد ولی فقه که بعید می دانم شبی آسوده از این هجمه بی بصیرتی برخی ها به صبح کند؛ و بعد ارتشمان و رسانه مان و ورزشمان و اقتصادمان. که در این دو سه تای آخری هنوز به شدت کارمان می لنگد.
که عجیب شتر گاو پلنگی است که همه چیزمان را بد بهم ریخته. این از ورزشمان که هرجایش را بگیریم جای دیگرش بیرون می زند و آن از اقتصادمان که اگر یک شب در بانک مرکزی را گل بگیریم، بدون شک به ثواب است. و اما از اصل مطلب مورد نظر دور نشویم که منظور سینماست.
بعد از انقلاب سعی شد رسانه مان انقلابی شود و این شد که سر بازیگرانمان روسری کردیم و به اصطلاح با حجاب شدند و بعد هم جشنواره سپاس اسمش شد جشنواره فجر، به میمنت فجر انقلاب اسلامی! اما این بار جدی تر و سازماندهی شده، البته با بودجه فراوان دولتی و تا جا داشت شد محفل بزرگ کردن اسم کسانی که دراین عرصه کاری می کردند؛ هم اسمشان بزرگ می شد هم جیبشان و البته هم باد غبغبشان.
اما چنانچه همیشه به شاهدت تاریخ دشمن در باطلشان استوارتر از مردم ما بوده ، غرب شروع کرد به رنگ آمیزی گنجشک شل و لنگش که بجای قناری قالب کند به ما. البته آن ها که چشمشان باز بود فهمیدند، اما عده ای شدند عروسک خیمه شب بازی غرب و دهن گرفتند به کثافت حاصل از فرهنگ غربی و شدند مثلا روشنفکر …. و این ادامه داشت تا الان. اما آنچه عجیب است این همراهی مسئولین خودباخته ما با آن هاست
تا آنچه که می خواهند بکنند؛ و امروزه این شد که این روشنفکرنماهای ادامه دهنده راه سلفشان، بدون هیچ دلیلی و فقط از سر ژست، تلویزیونی را تحریم می کنند که آن ها
را معرفی کرد و فجری را تحریم می کنند که آن ها را بزرگ کرده است. به قول سعید راد از داوران این دوره جشنواره، مگر کجای دنیا جز اینجا برایتان دست می زنند؟ اما در نهایت چه می شود؟ سال بعد دوباره همین آش است و همین کاسه.
اما روی حرف من با این روشنفکرنماهای خودباخته نیست. روی حرف من با مسئولینی است که فکر می کنند اگر این ها
نباشند دیگر ما سینمایی نخواهیم داشت و هنر می میرد! اما به قول یکی از دوستان، سلبریتی کسی است که بدون مردم
نمی تواند زندگی کند اما مردم بدون او راحت زندگی می کنند.

برچسب ها

این مطلب بدون برچسب می باشد.

پاسخ دادن

ایمیل شما منتشر نمی شود. فیلدهای ضروری را کامل کنید. *

*