• امروز : چهارشنبه - ۲۶ خرداد - ۱۴۰۰
  • برابر با : 7 - ذو القعدة - 1442
  • برابر با : Wednesday - 16 June - 2021

بر پرده فیلم دیدم…

  • کد خبر : 4736
  • ۱۹ بهمن ۱۳۹۷ - ۱۵:۱۷
بر پرده فیلم دیدم…

به گزارش پاتاق نیوز، خوشحالم که وقتم را به دیدن فیلم آقای مهدویان گذراندم, فیلمی که قسمتی از تاریخ بسیار حساس و ملتهب کشورم را بنمایش گذاشت, تاریخی حساس و تلخ و شیرین. با دیدن صحنه های فیلم احساس لذت داشتم که فیلم نه آنقدر جذب تکنیک و فن بود که ما را متوجه و […]

به گزارش پاتاق نیوز، خوشحالم که وقتم را به دیدن فیلم آقای مهدویان گذراندم, فیلمی که قسمتی از تاریخ بسیار حساس و ملتهب کشورم را بنمایش گذاشت, تاریخی حساس و تلخ و شیرین. با دیدن صحنه های فیلم احساس لذت داشتم که فیلم نه آنقدر جذب تکنیک و فن بود که ما را متوجه و مبهوت خود کند و نه فاقد آن, که احساس مصنوعی بودن فصا و انسان ها را بدهد. همه چیز به اندازه بود.
دوربین لرزان که ویژگی فیلم های آقای مهدویان است چندان اذیت کننده نبود, هرچند گاهی که دوربین ثابت می‌شد اجازه نزدیک شدن بیشتر به داستان و  فیلم را می‌داد.
داستان فیلم ادامه فیلم قبلی بود. جمعی که چند نفر از آنها به شهادت رسیدند و داستان با صادق و کمال و مسعود ادامه پیدا می‌کرد. اما این بار درگیری اصلی فیلم بین صادق از یک طرف و کمال و دامادش از طرف دیگر بود. جنس درگیری هم در رد خون، کمی دنیایی تر شده بود. درگیری نیروهای بی تجربه انقلابی نبود که در روش مبارزه اختلاف نظر داشته باشند, بلکه حالا مسئله شخصی شده ست و پای خانواده وسط است. خواهری که (یا با اختیار یا از روی اجبار) حالا در صف دشمنان ست.
رییس گروه این بار چندان قاطع و پیشرو نبود. او هم کمی دنیایی بود, ظاهرا دنبال پُست و مقام بود, گویا چندان لایق این شغل نبود. صادق هم بیشتر یک نخبه اطلاعاتی و امنیتی بود.
کمال هم یک مجاهد فی سبیل الله نبود، یک جنگجو بود که عصبیت او برازنده اش بود.
داماد کمال هم بواسطه زن -به اشتباه- شهیدش وارد جمع شده. مسئله اصلی او زندگی خصوصی اوست (حتی قبل از اطلاع از وضع جدید همسرش) در طول فیلم او زن را زنده می‌خواست که ازو سوال کند که چرا از ابتدای زندگی با او صادق نبوده. مساله او اینقدر نازل بود!

در فیلم چندان کنش هایی از شخصیت های اصلی فیلم که دال بر تبعیت آنها از رفتارهای انقلابی گری باشد ندیدیم( غیر از یکی دو صحنه مراسم عزاداری برای همکار شهیدشان).
فیلم, فیلم کمال بود. ما با کمال پیش می رفتیم. شخصیتی که راحت دست به اسلحه میشد.
از مجاهدین خلق در فیلم اثر پررنگی دیده می‌شد که گاهی این فکر بسراغ ما میامد که این عظمت الان آتش زیر خاکستر نیست، که هر لحظه سر بر بیاورد و ….؟

لینک کوتاه : http://pataghnews.ir/?p=4736
  • 369 بازدید

برچسب ها