۞ امام خامنه ای(مدظله العالی):
اگر زحمات شما[خبرنگارها] نباشد، این لحظه‌ها هرگز ماندگار نمی‌شود؛ شما آن را حفظ می‌کنید و در اختیار افکار مردم قرار می‌دهید.

موقعیت شما : صفحه اصلی » اخبار » فرهنگی » هنری » یاداشت
  • شناسه : 9702
  • ۰۷ اسفند ۱۳۹۸ - ۱۸:۵۷
  • 129 بازدید
  • ارسال توسط :
خروج، عروج است / نقد الف.ی

خروج، عروج است / نقد الف.ی

به گزارش پاتاق نیوز، «خروج» فیلم عدالتخواهی است فیلم مردم است. خروج، عروج از محافظه کاری و سکوت در مقابل فساد به قیام و فریاد است. انتظار میرفت حاتمی کیای سوژه طلب، خیلی زودتر از اینها به فکر عدالت بیافتد. به قول خودش، ایده و سوژه فیلمش واقعی بوده و مربوط به کشاورزهای شوشتری اواخر دهه […]

به گزارش پاتاق نیوز، «خروج» فیلم عدالتخواهی است
فیلم مردم است. خروج، عروج از محافظه کاری و سکوت در مقابل فساد به قیام و فریاد است.
انتظار میرفت حاتمی کیای سوژه طلب، خیلی زودتر از اینها به فکر عدالت بیافتد. به قول خودش، ایده و سوژه فیلمش واقعی بوده و مربوط به کشاورزهای شوشتری اواخر دهه ۸۰ است که در اواخر دهه ۹۰ روایت میگردد.
کشاورزانی که از ظلم و بی درایتی و بی توجهی مسئولین محلی(نیروی انتظامی، اداره آب، امام جمعه و فرماندار) که زمینهایشان را خشکانده است به ستوه آمده و عزم لشکرکشی و عریضه بری به یک مرحله پایینتر از خدا در نظرشان، یعنی رییس جمهور میبرند و در راه با هزار مشکل دست و پنجه نرم میکنند و جمع ۱۲ نفره ی لشکرشان با پیشواز همسرانشان از زیر قرآن رد میشوند تا به ۸ نفر میرسند و نهایتا به ۱ نفر پای کار تقلیل می یابد و گویا به سرمنزل مقصود دیدارش میرسد. بقیه هم سهمشان از عقبنشینی، گوجه باران است.
فیلم طعنه و کنایه و نیش زیاد دارد. به ضعیف کشی نیروی انتظامی، به ریاکاری فرماندار زیر تابوت شهیید و بی توجهی امام جمعه وهمه مسئولینی که مردم را به غلط کردن انداخته اند، به یقه گیری مسئولین امنیتی، به دورویی مشاور رییس جمهور که از قضا بسیار «آشنا» به نظر میرسد، به رییس جمهور تصادفا» آخوند که حرم را برای حضرتشان قرق میکنند، به ترس و حساب بری مسئولین از شبکه های اجتماعی و ماهواره های خارجی، به منطقه آزاد ساختن و شوره زار کردن زمینهای کشاورزی، حتی به جاده بستن مشابه اغتشاشات آبان ماه. فیلم فقط مدافع مردم است و به زمین و زمان طعنه میزند و خروجش از تقدس زایی از همه چیز است بغیر عدالت! حتی از امنیتی که (بقول مشاور رییس جمهور، آتشکار آشنا) نه پدر شهید میشناسد نه پسر شهید!
سوژه این فیلم جوان است اما تنها مشکلش آن است که پیاده سازی اش پیرمردانه است، همسن حاتمی کیا. مشکل از بازی های بازیگران نام آشناست که باورپذیری شان در قامت پیرمردهای روستایی، کمی سخت است. بازیگران بیخودی هم دارد. نیاز به خیلی از ارتباطات و ماجراها را ندارد. مثلا کشاورز معترض که بدرستی از رزمندگان قدیم جنگ نظامی بوده و اکنون میخواهد اصلا لازم نیست که به جنگ عدالت طلبی برود، عاشق زن همرزم شهیدش باشد و روز پنجم پسرش به سفر اعتراض و خروج برود. یا مثلا لازم نیست یکی از کشاورزها شیمیایی باشد(شبیه فیلمهای دهنمکی)! یا حتی صحنه سقوط تراکتور به دره، خیلی احتیاجی نداشت! یعنی نه وجودش کمکی به درک فیلم بود و نه نبودش ضرری به پیام فیلم! در نهایت آنکه کاش از بازیگران غریبه تر بهره میبرد که کمی از طنز فیلم بکاهد. اصل موضوع فیلم خیلی جدی است، حاشیه هایش زیادی است. سگی که سوار تراکتور میشود و حتی ریش قرمز ملای روستا و حتی شخم گروهی زمین کشاورزی که تراکتورش خراب شده کمی به موضوع اصلی ضربه زده است. موسیقی بی وقفه اضطراب آور نیمه اول فیلم، آزار دهنده است.
به هرحال این فیلم همه امضاهای حرفه ای حاتمی کیا را دارد. از نماهای باز و بسته و متحرک و تعقیب و گریز و تصادف و سقوط از دره و حتی هلی شات، چیزی کم ندارد. از صحنه های مزارع زرد گندم و سبز ذرت و سفید پنبه و آبشارهای پرآب هم پر بهره است. جلوه ویژه صحنه سیلش قشنگ است. تکچرخ با تراکتور، حتی هلیکوپتر دارد. اکشن دارد. اتاق بسته دارد، قبر دارد، قبرستان دارد. حتی حرم و گنبد و ضریح دارد. شهید بی سر دارد. سخنرانی شب عملیات دارد، قرآن شب عملیات، غسل شب عملیات. نامگذاری های معنی دار و نمادین دارد مثل عدل آباد و خیرآباد.
در اینترنت زیاد گشتم، خبری از داستان واقعی این خروج افتخارانگیز نیست. دستمریزاد به حاتمی کیا که سرباز عدالت شده است.

برچسب ها

این مطلب بدون برچسب می باشد.

پاسخ دادن

ایمیل شما منتشر نمی شود. فیلدهای ضروری را کامل کنید. *

*